ตอนที่ 2 โรคCML มี 3 ระยะ

ตอนที่ 2

โรคCML มี 3 ระยะ คือ
1) ระยะเรื้อรัง (chronic phase)
2) ระยะลุกลาม (accelerated phase)
3) ระยะเฉียบพลัน (blastic phase)

 

 

เนื่องจากผู้ป่วยส่วนใหญ่มาพบแพทย์ในระยะเรื้อรัง ดังนั้น จะพูดถึงระยะเรื้อรังเป็นส่วนใหญ่

ก่อนปี 2547 ผู้ป่วย CML ในประเทศไทยทุกคน ในที่สุดจะเสียชีวิตหมด เพราะการรักษาในขณะนั้นคือการให้ยา ไฮเดรีย ซึ่งทำเพียงลดจำนวนเม็ดเลือดขาวเท่านั้น แต่เซลล์มะเร็งยังอยู่ ในที่สุด โรคก็ดำเนินไปจนถึงระยะสุดท้าย และเสียชีวิต

ตั้งแต่ปี 2544 เป็นต้นมา ในต่างประเทศ มีการพัฒนายาที่รักษาเฉพาะที่ (targeted therapy)ในกลุ่ม tyrosine kinase inhibitors (TKIs)คือ ทำลายเซลล์มะเร็งโดยเฉพาะ ทำให้ได้ผลการรักษาดีมาก อย่างที่ไม่เคยมีการรักษาใดที่ได้ผลขนาดนี้มาก่อน ยาตัวแรกคือ อิมาทินิบ หรือชื่อการค้าว่า กลิเวค ( เป็นยาต้นแบบ)

ในขณะนั้น ประมาณปี 2545-2546 ยายังไม่มีในประเทศไทย บริษัทผู้ผลิตต้องการนำยามาในประเทศแถบเอเชีย
แต่เลือกที่จะไปสิงคโปร์. โดยให้ยาฟรีสำหรับผู้ป่วยทั้ง 3 ระยะ ระยะละ 10 รายต่อเดือน ให้ยาฟรี แต่ค่าใช้จ่ายอื่นๆต้องเสียเงินค่ะ ผลปรากฏว่าหาผู้ป่วยเข้าโครงการไม่ได้พอ เลยเดินสายมาประเทศไทย เขาได้ไปติดต่ออาจารย์ที่ รพ ศิริราชและ รพจุฬาลงกรณ์
ทั้ง 2 แห่ง ก็รับทราบว่ามีโครงการ
ถ้ามีผู้ป่วย สามารถส่งไปรับยาที่สิงคโปร์ได้
เมื่อเขามาพบดิฉันที่รพ รามาธิบดี ดิฉันเลยต่อว่า ว่าทำไมเอาโครงการไปลงที่สิงคโปร์ ทำไมไม่มาประเทศไทย เขาบอกว่า สิงคโปร์มีโลหิตแพทย์มากกว่า เลยโดนตอกกลับไปว่า สิงคโปร์มีโลหิตแพทย์ไม่น่าจะถึง 20 คน( ตอนนั้น) ในขณะที่ประเทศไทยมีโลหิตแพทย์ เกิน 200 คน (ขณะนั้น)
เขาอึ้งไป แล้วบอกว่า สิงคโปร์มี infrastructures ที่ดีกว่า
แต่พอให้บอกว่าอะไรที่สิงคโปร์มี แล้วไทยไม่มี
ก็ตอบไม่ได้